Categorie archief: Beplantingen

Nadere kennismaking ecologisch tuinieren

  Ecologisch tuinieren

Verwarring is er genoeg en zoals gewoonlijk in Nederland zijn de meningen ernstig verdeeld. Wat is nou eigenlijk ecologisch tuinieren? Grijze wollen sokken, lange wilde haren, ruime gewaden of tuinbroek en een grote verwilderde puinhoop in de tuin zijn zo wat beelden die me te binnen schieten; die heb ik blijkbaar van huis uit meegekregen. Een beeld overigens wat niet helemaal gelogenstraft werd toen ik afgelopen weekend rondliep op de tuinmarkt die in Leuven georganiseerd was door VELT (de Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren). Tegelijkertijd zag ik daar ook heel veel wat niet strookte met dit standaardbeeld.

Gezonde bodem

Ecologisch tuinieren laat zich niet in een labeltje vangen. Maar er zijn wel kenmerken en aandachtspunten te geven die je in elke ecologisch (of natuurlijk) beheerde tuin aantreft. Ten eerste wordt er natuurlijk gifvrij gewerkt. Grote biodiversiteit, aandacht voor de natuurlijke kringloop, geen bestrijding van plagen maar streven naar biologisch evenwicht, zo veel mogelijk hergebruik van middelen en materialen, observeren wat er in je tuin gebeurt en daar je voordeel mee doen, zijn ook belangrijke gezamenlijke kenmerken. Maar waar het allemaal begint is de bodem. Aandacht voor een gezonde bodem met voldoende lucht en vocht en een grote diversiteit aan bodemleven (van wormen tot bodemschimmels) is denk ik het belangrijkste kenmerk van ecologisch verantwoord natuurlijk tuinieren.

Biologische bollen

Stinzenwei op de Warande

Stinzenwei op kwekerij de Warande in Laag Keppel

Een prachtig voorbeeld van moderne biologische bedrijfsvoering die niets te maken heeft met het grijze wollen sokken imago trof ik aan op diezelfde eerder genoemde VELT tuinmarkt. John Huiberts, één van de slechts 3! biologische bollenkwekers in Nederland vertelde daar zijn verhaal. Hoe hij met het zorgvuldig verzorgen van de bodem, zonder gif, zonder overbemesting, met gebruik van een speciaal uitgezocht mengsel van groenbemesters, met uitgekiende plant en rooimethodes  in staat is prachtige bollen te kweken. Bollen die geen gifstoffen bevatten, die de insectenpopulatie niet vergiftigt en die zelfs als culinaire bijzonderheid in diverse restaurants in Amsterdam worden opgediend. Je laat het wel uit je hoofd om bollen uit de reguliere teelt te eten. Die zitten stikvol met allerlei gifstoffen! En laat dat laatste nu ook gelden voor de bijen en andere insecten die snoepen van het stuifmeel en de honing van al die bollen uit de reguliere teelt die wij in onze tuinen planten! Geen wonder dat de insectenpopulatie de laatste 25 jaar gereduceerd is tot nog maar 25% van wat hij 25 jaar geleden was!

,
,

Tedere pracht

Juist nu: goed kijken

De winter zit nog in onze kleren en als ik nu naar buiten kijk en mijn oren te luisteren leg lijkt het vooral herfst. Het is eind februari. Massaal verlangen we naar het voorjaar; de zon om de winterse kilte en donkerheid uit ons leven te verbannen. Een week of twee geleden al kon ik het niet laten om een paar kruislings groeiende takken uit ons sierpeertje te knippen. Al dik op getooid met bloesemknoppen heb ik ze in huis op de vaas gezet. Terwijl de knoppen buiten nog lekker in hun beschermende omhulsel zitten te wachten op de maartse zon is het voorjaar in huis inmiddels aangebroken. De takken die ik op de vaas heb gezet staan nu volop in de bloei.

Ondertussen kan ik het natuurlijk niet laten om zo ongeveer dagelijks een gang door de tuin te maken op zoek naar andere tekenen dat het voorjaar aanstaande is. Juist nu is het de tijd om volop van de tedere pracht te genieten die deze tijd van het jaar met zich meebrengt. Tussen de inmiddels bruin vergane plantenresten piept het ene bolgewas na het andere uit de grond. Krokussen, Sneeuwklokjes en narcissen kennen en zien we natuurlijk inmiddels allemaal wel. Ondanks hun beperkte omvang vallen ze, zeker als de zon schijnt, best wel op tussen het afgevallen blad. Maar kijkt u alstublieft ook eens wat nauwkeuriger rond. Soms tref je ineens wat anders aan. Zoals deze prachtige vroege Irisjes bijvoorbeeld. Vrij onopvallend maar als je ze eenmaal gezien hebt…..

Wondertuin!

Een wondertuin; wie wil dat niet?

afrijpende herfstframboos

Bewijsmateriaal

Volgens mijn dierbare echtgenote is dat wat wij hebben gecreëerd de afgelopen 3 jaar. Het is inmiddels ruim in november en afgelopen weekend kwam ze blij en verrast als een kind met een bakje vers geplukte rijpe frambozen uit de tuin. Ik had dit voorjaar van een paar in een hoekje weggestopte wortelstokken een leuke haag gemaakt om ons privézitje te omlijsten. Dat die haag uiteindelijk mooi en weelderig zal uitgroeien is geen echt grote verrassing. De verrassing is wel dat dat dit jaar al meteen gebeurd is. Met nog niet al te veel fruit in de zomer, maar wel veel nieuwe uitlopers. En vooral met nu in het najaar aan die uitlopers al behoorlijk wat frambozen die nog afrijpen ook.

Kleurenpracht

KleurenprachtHet wonder wat mij ieder jaar weer verrast is Lees verder

Oh, oh die plantjes!

Heerlijk, openhartig, inspirerend en leerzaam voor eenieder die heeft deelgenomen aan mijn workshop ‘Anders kijken naar je tuin’. Wat resteerde van de koffie plus en de gepresenteerde inhoud kunt u op bovenstaande foto zien. Wat mijn deelnemers mee naar huis genomen hebben was een heel nieuwe kijk op hun tuin en buiten(be)leven.

De grote verleiding?

Eén van de verhalen die verteld werd inspireerde mij meteen weer tot de volgende stap: “En dan sta je daar in dat tuincentrum en probeer je planten uit te zoeken voor je vernieuwde tuin. Een prachtige uitstalling van planten dringt zich aan je op, de verleiding spat er van alle kanten vanaf. Maar wat kies je dan. Wat past in mijn tuin, wat wil er wel en niet groeien, hoeveel heb ik eigenlijk nodig en hoe zien de planten eruit als ze niet zo fraai bloeien. Maar zo een aantal vragen die dan door je heen schieten. En dan kom je thuis met een kapitaal aan planten, je zet ze in de tuin en wat blijkt; ze verdwijnen in de ruimte. Je ziet ze nauwelijks terug, terwijl ze je bij het tuincentrum zo prachtig bloeien en massaal stonden aan te kijken.”

Uw vraag beantwoord

Nu dan: u vraagt wij draaien! Op 16 april van 9.30 tot 12.00 uur draait de workshop die ik dan organiseer precies rond die vraag. Volgens hetzelfde concept als op 5 maart jl. gaan we aan de slag. In het eerste halfuur stelt u zich voor aan de hand van uw eigen specifieke vraag of probleem. Het volgende uur presenteer ik u hoe ik dit probleem in mijn praktijk aanpak; de tuin, het beplantingsplan, planten en plantcombinaties, kleur en vorm, seizoenen. Het laatste uur zoeken we samen antwoord op uw specifieke vragen. Om 12.00 uur tenslotte gaat u gevoed, gelaafd en vooral barstensvol nieuwe kennis en ideeën weer naar huis.

Er is plaats voor maximaal 6 personen. We houden het intiem en interactief! Het kost u buiten de tweeëneenhalf uur van de zaterdagochtend € 45,00 inschrijfgeld. Waarvoor wij u verwennen op onze prachtig landelijke locatie in Lith waar we zowel binnen als buiten in de praktijk kunnen zien en ervaren waar we het in de workshop over hebben. Inschrijven kan vanaf nu via www.tuynplan.nl/contact .

Bollenpret?

DSCF2467‘Wie niet waagt die niet wint’ zegt een bekend Nederlands spreekwoord. En een beetje gewaagd is het wel om nu nog een groot arsenaal aan bloembollen te planten. Zeker de vroege jongens als sneeuwklokjes en krokussen. Volgens mijn zeer gewaardeerde collega en bollenspecialiste Jaqueline van der Kloet horen die in september al de grond in te gaan.

Maar gezien de hoeveelheid werk die in ons oude boerderijtje zowel binnen als buiten op ons lag en ligt te wachten waren de betreffende borders gewoon niet eerder plantklaar. Desalniettemin wil ik het komend voorjaar al genieten, dus eigenzinnig als ik ben en vertrouwend op mijn ervaring met de flexibiliteit van planten durf ik het risico aan. Ik heb gelukkig ook een leverancier voor de bollen die weet hoe je ze moet bewaren om de kwaliteit zo lang mogelijk op peil te houden. Bij het tuincentrum of erger nog de Gamma’s en Praxissen hangen ze gerust het hele najaar uit te drogen in de winkel.

Ik heb 7 verschillende soorten bollen verwerkt in 5 verschillende borders. Voor iedere border een grote bak genomen en daar een interessante bollenmix in gedaan, ze lekker door elkaar gehusseld en ze vervolgens met gulle hand random de borders in geslingerd. Ingraven op de plek waar ze geland zijn en als het goed is heb je het komend voorjaar een kleurrijke ratjetoe aan bloemen die er heel natuurlijk uitziet tussen de vaste planten die net een moeizame poging doen om hun eerste blaadjes weer tevoorschijn te toveren. Het pepernoot principe noemt Jaqueline dat. Een mooi experiment waar ik nu voor het eerst de ruimte in eigen tuin voor heb. Ik ben benieuwd. Ik houd u op de hoogte.

Courgette

Courgette4Spelen met ruimte, spelen met tijd, spelen met emotie; ontwerpen is een bijzonder vak. Een vak waarin ik mensen blij kan en mag verrassen. Een vak ook waarin ik mezelf eigenlijk dagelijks weer verras.

Toen ik het zaadje van de courgetteplant die u op de foto zo ziet pronken met zijn prachtig opvallende bloem in het potje stopte, dacht ik aan de vruchten die ik hier in de zomer van zou kunnen plukken. Naast ontwerper en tuinier ben ik namelijk ook de kok thuis en ik houd van lekker eten. Met courgettes kun je eindeloos variëren. En wat is er lekkerder dan een zelf gekweekt exemplaar daarvan. Op dat moment had ik echt niet bevroed wat voor impact de plant en vooral de bloem heeft op de manier waarop de gehele tuin van 1200 m2 zich presenteert.

Vorige week zat ik op deze zelfde plek door het raam naar hetzelfde tafereel in de tuin te kijken. Het eerste wat me toen opviel was het dartelen van de koolwitjes. Nu wordt mijn aandacht constant getrokken naar de knalgele bloemen van de courgette. De koolwitjes dansen nog steeds over de distels en het duizendblad die achter de courgettes staan, maar het lijkt net of ze een andere dimensie, een andere lading hebben gekregen. En meteen als ik dit schrijf besef ik me dat het morgen weer anders zal zijn, laat staan volgende week of volgende maand.Iedere keer als ik denk dat ik het weet, dat ik heb voorzien wat er gaat gebeuren, gaat het toch net weer even anders. Meestal overigens nog mooier; de natuur is tenslotte eindeloos mooi. Je moet het alleen willen en kunnen zien. En daar speel ik dan mee; met de ruimte, met de tijd, met de emotie. Dat wil ik u laten zien en ervaren als ik een ontwerp voor u maak. Wat een heerlijk vak!

Najaarszon

 

Een ritje over de dijk

Een ritje over de dijk

Gisteren weer eens lekker gefietst met de club. Zoals de laatste tijd (gelukkig) weer regelmatig het geval is. En we werden heerlijk verrast. Ik werd ’s ochtends wakker met het weerbericht van 8 uur; niet erg vrolijk. Bewolking, motregen, natte drekstraten lagen volgens de weerman van Veronica in het vooruitzicht. Wat schetst mijn verbazing toen ik eenmaal op de dijk stond. Het zonnetje scheen en de lucht was fris maar vrijwel helder. Het najaar was ineens mooi en fietsend over de dijk langs de Maas streek het zonlicht prachtig en ietwat roodachtig (zoals de herfst betaamt) over de uiterwaarden. Uiteraard had ik geen fototoestel bij de hand, maar de sfeer wordt door de foto hierboven heel prima weergegeven. Dit mag zo best mijn tuin zijn.

Maar u begrijpt dat het niet mijn tuin is die zich zo fraai op die foto presenteert. Toch was dat fietstochtje voor mij wel de aanleiding nog eens extra in mijn eigen tuin rond te kijken. Zowaar, daar was ook wel degelijk iets heel moois waar te nemen. Kijk maar eens op de foto hiernaast; het Zeeuws Knoopje in mijn tuin bloeit nog steeds!

Decemberbloei!

Decemberbloei!

En juist nu, omdat de rest al langzaam aan het vergaan is zie je hoe mooi dat bloempje is. Dit is wat je voor ogen hebt als je je beplanting ontwerpt, maar nooit zeker weet of het ook zal lukken. Je kunt de omstandigheden zo goed mogelijk inschatten en vervolgens heb je ook een beetje geluk nodig. Hier en op dit moment heb ik dat. Ik ben blij! En vanmiddag mag ik mijn collega en hovenier helpen om voor één van zijn klanten een net zo boeiend beplantingsplan te maken. Weer zo’n uitdaging waar ik blij van word. Zo zie je maar dat een in de kern toch somber jaargetijde heel blije momenten kan bevatten. Een mooie tuin en natuurlijk landschap dragen daar flink aan bij!